Βελονισμός στην αντιμετώπιση της Πάρεσης του Προσωπικού Νεύρου. (Bell's Palsy)

Το προσωπικό νεύρο ευθύνεται για την κινητικότητα όλων των μιμικών μυών, των μυών δηλαδή που συνεργούν προκειμένου να έχουμε εκφραστικότητα. 

Έτσι, η παράλυση -προσωρινή ή μόνιμη- κλάδων ή και ολόκληρου του νεύρου προκαλούν σημαντική ασυμμετρία καθώς και λειτουργικά προβλήματα (ξηροφθαλμία λόγω αδυναμίας σύγκλισης των βλεφάρων, δυσκολία στην ομιλία λόγω παράλυσης της γωνίας των χειλιών κ.α.).

Η πάρεση του προσωπικού νεύρου μπορεί να οφείλεται σε: 

• τραυματισμό του νεύρου, 
• σε χειρουργική διατομή του, 
• σε λοίμωξη ή 
• σε παρουσία χωροκατακτητικής εξεργασίας. 

Συχνότερα όμως δεν υπάρχει εμφανής αιτία, παρά τον λεπτομερή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο. Πρόκειται για την ιδιοπαθή πάρεση του προσωπικού νεύρου ή νόσου του Bell, η οποία σε ήπιες περιπτώσεις είναι δυνατό να αυτοϊαθεί σε διάστημα ενός περίπου μήνα. 

Αντιμετώπιση με βελονισμό

Ο βελονισμός κατέχει σημαντική θέση στη θεραπεία της ιδιοπαθούς πάρεσης, επιταχύνοντας τη διαδικασία της αποκατάστασης και ελαττώνοντας της υπολειμματικές διαταραχές. 

Είναι εντελώς απαραίτητο να προηγείται έλεγχος της νόσου από ωτορινολαρυγγολόγο, προκειμένου να μη διαφύγει από τη διάγνωση, οποιαδήποτε άλλη, ενδεχόμενα σοβαρή, οργανική βλάβη.

Ο ηλεκτροβελονισμός με ρεύμα χαμηλής συχνότητας (2 - 4 Hz) ενδείκνυται προκειμένου να ενισχύσει τα αποτελέσμα του κλασσικού Βελονισμού. Συνήθως απαιτούνται 12 - 15 συνεδρίες, που επαναλαμβάνονται στην οξεία φάση κάθε 2 ημέρες, ενώ στη χρόνια φάση 1 - 2 φορές την εβδομάδα. Η ιδιοπαθής πάρεση του προσωπικού νεύρου, αποτελεί νόσο με άψογα αποτελέσματα στη βελονοθεραπεία.

Αφθώδης Στοματίτιδα

Η αφθώδης υποτροπιάζουσα στοματίτιδα αναφέρεται στην υποτροπιάζουσα εμφάνιση ελκωτικών βλαβών του στόματος και είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πιστεύεται ότι προσβάλλει το γενικό πληθυσμό σε ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ 2-66% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες γενετικοί και περιβαλλοντικοί, που ευνοούν την ανάπτυξη αυτής της κατάστασης:

• ανοσολογικές και ορμονικές διαταραχές
• αλλεργίες
• στρες
• κληρονομικότητα
• μικροβιακές μολύνσεις
• τραύμα
• διακοπή του καπνίσματος
• έλλειψη ορισμένων βιταμινών ιατροφικών στοιχείων (Β6, η Β12, το φυλλικό οξύ και ο σίδηρο)
• λήψη ορισμένων φαρμάκων (στεροειδών, αντιφλεγμονωδών)

Επίσης, η συνύπαρξη ορισμένων γενικών παθήσεων όπως :

• κοιλιοκάκη, 
• το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Bechet, 
• η κυκλική ουδετεροπενία, 
• η νόσος του Crohn και η 
• λοίμωξη από τον HIV μπορούν να οδηγήσουν στην πρόκληση υποτροπιάζουσας αφθώδους στοματίτιδα

Κλινική εικόνα:

Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν μικρές κοινές άφθες οι οποίες επουλώνονται μέσα σε 10-14 ημέρες χωρίς να καταλείπουν ουλή. Οι αφθώδεις αυτές βλάβες αναπτύσσονται συνηθέστερα στο βλεννογόνο των χειλέων, της παρειάς και στην κάτω επιφάνεια της γλώσσας. Το μέγεθος των ελκώσεων ποικίλει.

Θεραπεία:

Συνήθως δεν απαιτείται κάποια θεραπεία ή εφαρμόζεται περιστασιακά κάποια τοπική αγωγή, η οποία συνίσταται κυρίως σε σκευάσματα κορτικοστεροειδών με τη μορφή αλοιφής, γέλης, σταγόνων ή στοματικού διαλύματος μόνα τους ή και σε συνδυασμό με αντιμικροβιακά.

Σε σοβαρές περιπτώσεις συχνών και επώδυνων υποτροπών μπορεί να κριθεί απαραίτητη η συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών ή άλλων θεραπευτικών ουσιών, ενώ η προσπάθεια διερεύνησης και αναγνώρισης πιθανής υποκείμενης νόσου (π.χ του γαστρεντερικού συστήματος) είναι υψίστης σημασίας.

Οδηγίες:

• Αποφυγή αλμυρών φαγητών και φαγητά με μπαχαρικά ή ξινούς χυμούς (πχ πορτοκαλάδα) τα οποία ερεθίζουν τα έλκη και πονούν.

• Να χρησιμοποιούνται μαλακές οδοντόβουρτσες.
• Αποφυγή τροφών που προκαλούν αλλεργική αντίδραση (ξηροί καρποί, κανέλλα, σοκολάτα).

Ίωση, Κρύωμα, Συνάχι, Γρίπη, Βρογχίτιδα

Όλοι οι παραπάνω όροι, χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν στη πραγματικότητα την ίδια παθολογική κατάσταση.
Τα συμπτώματα είναι πολύ γνωστά σε όλους μας και αρχικά σχετίζονται με τη ρινική οδό καθώς εμφανίζονται καταρροή (τρέξιμο της μύτης), φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση (μπούκωμα της μύτης) και κατάποση οπισθορρινικά εκκρίσεων που καταλήγουν στο στοματοφάρυγγα (καταπίνουμε βλέννες).
'Aλλα κοινά συμπτώματα είναι η φαρυγγαλγία (ευαισθησία και ο πόνος στο λαιμό), ο βήχας και η ανάγκη συνεχούς καθαρισμού του φάρυγγα, αλλά και το βράχνιασμα.
Μπορεί επίσης να μας ταλαιπωρούν και άλλα συμπτώματα όπως χαμηλός πυρετός (δέκατα), μυαλγίες και αρθραλγίες (πονάνε οι μυς και τα κόκκαλά μας), κακουχία (νιώθουμε άσχημα γενικά), αδυναμία και ατονία.

Η μέση διάρκεια των συμπτωμάτων είναι 7-13 ημέρες, αλλά η μπορεί να διαρκέσουν 14-21 ημέρες.

Συμπτώματα

Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας προσβάλλονται τέσσερις έως οκτώ φορές ετησίως, τα παιδιά της σχολικής ηλικίας δύο έως έξι φορές ετησίως και οι ενήλικες δύο έως πέντε φορές. Ο μεγάλος αριθμός κρυολογημάτων που εμφανίζει στη διάρκεια της ζωής του κάθε άνθρωπος, οφείλεται στο ότι υπάρχουν περισσότεροι από 200 τύποι ιών που μπορούν να προκαλέσουν κρυολόγημα, ενώ πολλοί αναπνευστικοί ιοί επιφέρουν μόνο προσωρινή ανοσία, οπότε η πιθανότητα να αρρωστήσουμε και πάλι από τον ίδιο ιό είναι μεγάλη. Η συσχέτιση των λοιμώξεων με το κρύο και τη χειμερινή περίοδο ευθύνεται για τον όρο κοινό κρυολόγημα “common cold”, αλλά το κρύο, η ψύχρα και η υγρασία ΔΕΝ επηρεάζουν –δεν αυξάνουν- την ευαισθησία μας. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι λόγω των δυσμενών συνθηκών κατά τους χειμερινούς μήνες, υπάρχει στενότερη επαφή, λόγω της συσσώρευσης ανθρώπων μέσα στα σπίτια, στους παιδικούς σταθμούς, στα σχολεία κ.τ.λ. με αποτέλεσμα οι ιώσεις να μεταδίδονται πολύ πιο εύκολα από τον έναν στον άλλον.

Μετάδοση



Η μετάδοση των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με τις εκκρίσεις από το αναπνευστικό, δηλαδή με τα σταγονίδια του σάλιου από το φτέρνισμα και το βήχα. Ο συνήθης μηχανισμός είναι η επαφή των χεριών με άτομο που έχει μολυνθεί ή με μολυσμένο αντικείμενο και ακολουθεί ο αυτό-ενοφθαλμισμός (βάζουμε τον ιό μόνοι μας μέσα στον οργανισμό μας) με διασπορά μέσω της οδού δάκτυλο-μύτη ή δάκτυλο-οφθαλμός, όταν τρίβουμε την μύτη ή τα μάτια μας.

Η μετάδοση από τον αέρα ΔΕΝ φαίνεται να ισχύει για τους περισσότερους ιούς και ακόμη και ένα φιλί είναι λιγότερο πιθανό να αποτελεί τρόπο μετάδοσης σε σχέση με την επαφή με τα χέρια.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
Ο σημαντικότερος μηχανισμός πρόληψης είναι η αποφυγή της επαφής, ειδικά με τα χέρια, με τους ασθενείς που εμφανίζουν τα παραπάνω τυπικά συμπτώματα. Το πλύσιμο των χεριών είναι λοιπόν ο ευκολότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος να προφυλαχθούμε από τις ιώσεις. Η χρήση αλκοολούχων-αντισηπτικών χάρτινων μαντηλιών και η καλή προσωπική υγιεινή γενικότερα, έχει αποδειχθεί ότι περιορίζει την μετάδοση των ιώσεων.

Αντιμετώπιση
ΤΑ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΟΥΣ!!!

Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν ασθένειες που προκαλούνται από μικρόβια, όπως είναι η μικροβιακή αμυγδαλίτιδα και η μικροβιακή φαρυγγίτιδα, ορισμένες περιπτώσεις μικροβιακής ωτίτιδας και η πνευμονία.
Τα αντιβιοτικά δεν σκοτώνουν τους ιούς και δεν είναι αποτελεσματικά στις ιώσεις, στο κρυολόγημα, στη γρίπη και στη βρογχίτιδα.

Στο κρυολόγημα, στις ιώσεις και στη γρίπη η ξεκούραση, η καλή διατροφή και τα πολλά υγρά μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Τα αντιπυρετικά και τα παυσίπονα μπορούν να μας ανακουφίσουν από τα συμπτώματα. Τα περισσότερα κρυολογήματα υποχωρούν μόνα τους, απλά μπορεί να χρειαστούν μία εβδομάδα ή και λίγο περισσότερο χρόνο.