Επίμονη ζάλη Αντίληψης-Στάσης (PPPD)

Η επίμονη ζάλη αντίληψης-στάσης (PPPD – Persistent Postural-Perceptional Dizziness) είναι μια κοινή αιτία χρόνιας ζάλης. Συνήθως, η PPPD ενεργοποιείται από ένα επεισόδιο ιλίγγου ή ζάλης. Είναι συνήθως θεραπεύσιμη, ειδικά αν διαγνωστεί έγκαιρα.

Μετά από το πρώτο επεισόδιο ζάλης, το άτομο συνεχίζει να έχει την αίσθηση κίνησης, ζάλης, ή αστάθειας που μπορεί να διαρκέσει για ώρες ή ημέρες, κάθε φορά. Αυτά τα συμπτώματα είναι παρόντα σχεδόν όλη την ώρα, αλλά μπορεί περιοδικά οι ασθενείς να αισθάνονται καλύτερα ή χειρότερα. Συγκεκριμένες στάσεις του σώματος, όπως το να κάθεται κάποιος ή να στέκεται όρθιος και να παρακολουθεί με το βλέμμα του πολύπλοκα μοτίβα ή σύνθετες κινήσεις, συχνά επιδεινώνουν τα συμπτώματα. Ως αποτέλεσμα, τα άτομα με PPPD συχνά φοβούνται μήπως χάσουν την ισορροπία τους ή πέσουν. Μπορεί να αποφεύγουν καταστάσεις που επιδεινώνουν τα συμπτώματά τους, σε σημείο που μπορεί αυτό να αρχίσει να δυσχεραίνει τη ζωή και την καθημερινότητά τους. Η PPPD μπορεί να επηρεάσει την εργασία, το σχολείο, τον ελεύθερο χρόνο και την οικογενειακή ζωή των πασχόντων.

Η PPPD ορίστηκε ως διαταραχή το 2015. Στο παρελθόν πολλά διαφορετικά ονόματα είχαν χρησιμοποιηθεί για καταστάσεις με παρόμοια συμπτώματα, όπως φοβικός στατικός ίλιγγος (Phobic Postural Vertigo – PPV), χωρο-κινητική δυσφορία (Space-Motion Discomfort – SMD), οπτικός ίλιγγος (Visual Vertigo – VV) και χρόνια υποκειμενική ζάλη (Chronic Subjective Dizziness – CSD).

Συμπτώματα
Η PPPD μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα, όπως:

• -μη περιστροφικό ίλιγγο (περιγράφεται σαν ταλάντωση ή κίνηση, ακόμα και όταν καθόμαστε ή στεκόμαστε ακίνητοι)
  -αστάθεια
• -ζάλη (θόλωση της συνείδησης ή αίσθημα λιποθυμίας)
• -ήπιο αίσθημα απόσπασης ή αποσύνδεσης (αίσθηση του ότι κάποιος αιωρείται ή δεν έχει επαφή με τον χώρο γύρω του)

Αυτά τα συμπτώματα παρουσιάζονται τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας, για τουλάχιστον τρεις μήνες. Μπορεί να διαρκούν για ώρες κάθε φορά. Μπορεί να μην εμφανίζονται κάθε μέρα.

Πολλοί άνθρωποι με PPPD δυσκολεύονται να περιγράψουν τα συμπτώματά τους. Οι άνθρωποι συχνά νιώθουν αποσυντονισμένοι ή ότι δεν αισθάνονται «ο εαυτός τους».

Τα άτομα με PPPD συχνά αισθάνονται χειρότερα όταν:

• στέκονται ή κάθονται
• βλέπουν κίνηση, όπως όταν «σκρολάρουν» στο τηλέφωνό τους ή σε μία οθόνη, παρακολουθούν τηλεόραση, κοιτούν την κίνηση στον δρόμο
• ή βλέπουν πολλούς ανθρώπους να περπατούν ταυτόχρονα, όπως για παράδειγμα σε ένα εμπορικό κέντρο σε ώρα αιχμής
• παρακολουθούν περίπλοκα μοτίβα, όπως ένα χαλί, μία ταπετσαρία ή όταν περπατούν σε έναν διάδρομο σούπερ μάρκετ
• περπατούν ή επιβαίνουν σε αυτοκίνητο

Τα συμπτώματα μερικές φορές γίνονται χειρότερα εάν το άτομο είναι κουρασμένο ή δίνει μεγαλύτερη προσοχή στα συμπτώματα και καλύτερα εάν αποσπάται η προσοχή του. Συνήθως είναι επίμονα (συνεχίζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα).

Θεραπεία

Μόλις τεθεί η διάγνωση, το πρώτο βήμα στη θεραπεία είναι να κατανοήσει ο ασθενής τι προκαλεί την PPPD και πώς ο εγκέφαλος λανθασμένα ερμηνεύει φυσιολογικά ερεθίσματα ισορροπίας ως απειλή. Η γνώση του τι συμβαίνει θα βοηθήσει τους ασθενείς να νιώσουν καλύτερα και θα τους κινητοποιήσει για την πιο ενεργή συμμετοχή τους στην θεραπεία τους.

Η θεραπεία για την PPPD περιλαμβάνει την «επανεκπαίδευση» του εγκεφάλου. Στο κέντρο ΕΥίασις συστήνουμε έναν υνδυασμού ασκήσεων για την αιθουσαία αποκατάσταση στρατηγικών αντιμετώπισης του άγχους με βελονισμό.

Σύνδρομο Κροταφογναθικής Αρθρωσης

 

Η κροταφογναθική άρθρωση και η σωστή λειτουργία της παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία μας και μια πιθανή δυσλειτουργία της μπορεί να προκαλέσει πόνους σε διάφορους μυς, πόνο στο πρόσωπο, κεφαλαλγία, προβλήματα στην ισορροπία του σώματός μας και άλλα συμπτώματα.
Η κροταφογναθική άρθρωση είναι η ένωση της Κάτω Γνάθου με τα Κροταφικά οστά του Κρανίου, ακριβώς μπροστά από τα αυτιά.
Κάθε φορά που μασάμε, που καταπίνουμε, και μιλάμε, χρησιμοποιούμε αυτήν την άρθρωση.

Αίτια:
Για πολλά άτομα με διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης, το αίτιο είναι άγνωστο. Οι αιτιολογίες που δίνονται για αυτές τις παθήσεις δεν είναι καλά τεκμηριωμένες.

Αυτές περιλαμβάνουν:

• Κακή σύγκλειση των δοντιών ή ορθοδοντικά σιδεράκια
• Στρες και σφίξιμο των δοντιών. Πολλά άτομα με προβλήματα TMJ δεν σφίγγουν τα δόντια και πολλά που σφίγγουν τα δόντια για μεγάλο διάστημα δεν έχουν προβλήματα στην TMJ άρθρωση. Σε κάποια άτομα, το στρες που σχετίζεται με τη διαταραχή αυτή μπορεί να έχει προκληθεί από τον πόνο, αντί να αποτελεί το αίτιο το προβλήματος.
• 'Aλλα πιθανά αίτια των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την TMJ περιλαμβάνουν την αρθρίτιδα, τα κατάγματα, τις εξαρθρώσεις και τα δομικά προβλήματα που υπάρχουν κατά τη γέννηση

Στο σύνδρομο αυτό υπάρχει ποικιλία συμπτωμάτων.

1) Χαρακτηριστικός ήχος όταν ανοίγει και κλείνει το στόμα."κλικ"
2) Ήχος τριβής.
3) Πονοκέφαλος ή Ημικρανία.
4) Ζαλάδες.
5) Βουητά στα αυτιά.
6) Υπερβολική φθορά στα δόντια.
7) Πόνος στην περιοχή της άρθρωσης στην διάρκεια της κίνησης.
8) Πόνος στην περιοχή του Αυχένα.
9) Πόνος στο αυτί.
10) Ευαισθησία στο φως.
11) Όταν το στόμα ανοίγει και κλείνει η κίνηση ακολουθεί μια τροχιά “ zigzag”.
12) Σε σοβαρές περιπτώσεις μειώνεται το εύρος ανοίγματος του στόματος.
13) Αδυναμία συγκέντρωσης της προσοχής, «θολούρα» στην σκέψη.
14) Αλλαγές της προσωπικότητας του ατόμου, ευερέθιστοι, καταθλιπτικοί, έλλειψη αυτοσεβασμού, εγωκεντρικοί και υποχόνδριοι.
Εξετάσεις και Δοκιμασίες

Μπορεί να πρέπει να επισκεφθείτε περισσότερους από έναν ειδικούς για τον πόνο και τα συμπτώματα TMJ, όπως τον ΩΡΛ ή έναν οδοντίατρο, ανάλογα με τα συμπτώματά σας.

Μια πλήρης εξέταση μπορεί να ενέχει:

Οδοντιατρική εξέταση για να διερευνηθεί εάν έχετε κακή ευθυγράμμιση κατά το δάγκωμα
Ψηλάφηση της άρθρωσης και των μασητήριων μυών για ευαισθησία
Πίεση γύρω από το κεφάλι για περιοχές που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες
Ολίσθηση των δοντιών από πλευρά σε πλευρά
Παρακολούθηση, ψηλάφηση και ακρόαση της άρθρωσης κατά το άνοιγμα και κλείσιμο
Ακτινογραφίες για να αναδειχθούν τυχών ανωμαλίες.

Ο γιατρός σας θα πρέπει επίσης να εξετάσει και άλλες παθήσεις, όπως λοιμώξεις, ωτίτιδες, νευραλγίες, ή νευρολογικά προβλήματα και κεφαλαλγίες, ως το αίτιο των συμπτωμάτων σας.

Αντιμετώπιση
Το πρώτο βήμα της θεραπείας του ΚΓΣ είναι η ανακούφιση του πόνου που αισθάνεται ο ασθενής, ιδιαίτερα αν αυτός είναι έντονος και προκαλείται ακόμη και από μικρές κινήσεις της γνάθου.

Η μείωση του πόνου μπορεί να επιτευχθεί με:

• Φαρμακευτική αγωγή, όπως παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, και μυοχαλαρωτικά.
• Θερμά ή κρύα επιθέματα, που χαλαρώνουν την ένταση των μυών και μειώνουν τον πόνο.
• Ελαφρό μασάζ στους μύες που κινούν την γνάθο
• Αποφύγετε δράσεις που προκαλούν συμπτώματα, όπως το χασμουρητό και το μάσημα τσίχλας.
• Μάθετε τεχνικές μείωσης του στρες.
• Η άσκηση αρκετές φορές την εβδομάδα μπορεί να σας βοηθήσει να αυξήσετε την αντοχή σας στον πόνο.
• Ειδικοί προστατευτικοί νάρθηκες για το στόμα, χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του σφιξίματος, τριξίματος των δοντιών και των διαταραχών TMJ.
• Βελονισμός 

Ο βελονισμός ανακουφίζει τον πόνο, λύει την μυικό σπασμό των μυών της περιοχής της κροταφογναθικής άρθρωσης και αντιμετωπίζει επίσης τα συμπτώματα της κεφαλαλγίας, αυχεναλγίας του στρες της κατάθλιψης και της αδυναμίας συγκέντρωσης. Πρόκειται για μια ολιστική θεραπεία που είτε συμπληρώνει την ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση ή χρησιμοποιεται μεμονωμένα.